บทที่ 45 เคลียร์ใจ

เคลียร์ใจ

วันต่อมา

ในช่วงบ่ายของมหาวิทยาลัย ตะวันยืนเดาะลูกบาสไปมาอย่างสบายอารมณ์ ร่างสูงโปร่งเคลื่อนไหวเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่าทีไม่ได้เร่งรีบอะไรนัก

“ไอ้วัน เดี๋ยวมานะ”

เสียงของโชน เพื่อนสนิท เดินเข้ามาสะกิดเรียกจากด้านข้าง

“เออ”

ตะวันตอบรับสั้น ๆ โดยแทบไม่ละสายตาจากลูกบาสในมือ กระทั่งโชนเดินแยก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ